Көне дәуір. Жазу болмаған кезде білім мен тәжірибе ауызша айтылып, жадта сақталды. Жыраулар мен шешендер халықтың жады қызметін атқарды.

Көшпелі қоғам. Ел ішіндегі келіспеушілікті шешуде сөз шеберлігі шешуші рөл атқарды. Билер соты дәстүрі қалыптасты.

Қазақ хандығы (XV ғасырдан). Асан қайғы, Қазтуған, Шалкиіз сияқты жыраулар хан сарайында ақыл айтып, толғау шығарды.

Тәуке хан заманы (XVII ғасырдың аяғы). Төле би, Қазыбек би және Әйтеке би «Жеті жарғы» заңының жасалуына қатысты деп есептеледі.

Кейінгі кезең. Бұқар жырау, Сырым Датұлы және басқа тұлғалардың сөздері халық аузында сақталып, кейін жинақталып жазылды.